facebooktwitteryoutube

ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΥΜΗΤΤΟΥ

Jan 20th - All Day

ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΣΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΒΑΡΗΣ

Συνάντηση στις 10.00 π.μ  στο νεκροταφείο Βούλας.  Όσοι δεν γνωρίζουν το νεκροταφείο θα έρθουν  στις 9.30 στο Δημαρχείο  Ηλιούπολης όπου από εκεί θα αναχωρήσουμε  με δικά μας μέσα για το νεκροταφείο

Θα επισκεφθούμε πρώτα το σπήλαιο Συκιάς (βάραθρο) ή Θρακιάς.
  Η Συκιά ή Θρακιά Συκιάς, όπως ονομάζεται το σπήλαιο, του προέρχεται από μια μεγάλη αγριοσυκιά που φύτρωσε και γιγαντώθηκε στον πυθμένα του, εκμεταλλευόμενη την προστασία και τις ιδανικές συνθήκες του φυσικού ανάγλυφου του σπηλαίου. Από την άλλη, το όνομα Θρακιά είναι η ονομασία που χρησιμοποιείται για τα βάραθρα που βρίσκονται στον Υμηττό και τη Λαυρεωτική. Η Θρακιά Συκιάς βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρων και παλιότερα δεν υπήρχε πρόσβαση γιατί το σπήλαιο ήταν κλειστό. Μια μέρα όμως η οροφή του κατέρρευσε. Εξού και το βάραθρο. βρίσκεται κοντά στο νεκροταφείο Βούλας, 25 μέτρα νότια του δρόμου, στη θέση Κρεμαστός Λαγός, στο δρόμο για το Σπήλαιο του Νυμφόληπτου.

Οι διαστάσεις του ανοίγματος της οροφής είναι 28 x 21 μέτρα και έχει βάθος περίπου 20 μέτρα. Ο πυθμένας έχει διαστάσεις μεγάλους σταλακτιτικούς καταρράκτες. Αυτά τα στοιχεία οδήγησαν στο συμπέρασμα πως η οροφή έπεσε με αποτέλεσμα το σπήλαιο να “ανοίξει” αφού, ως γνωστόν, οι σταλαγμίτες και σταλακτίτες μπορούν να δημιουργηθούν μόνο στο κλειστό περιβάλλον των σπηλαίων.​

Η ύπαρξη του σπηλαίου ήταν άγνωστη μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ένας Βρετανός Πιλότος που πετούσε στην περιοχή της Βάρης παρατήρησε μια στρογγυλή σπηλιά στο βουνό. Την επόμενη μέρα διενεργήθηκε επιτόπια έρευνα ενώ τον Φεβρουάριο του 1946, ερευνήθηκε και επίσημα από σπηλαιολογική ομάδα. Το εντυπωσιακό είναι πως στο εσωτερικό του έχουν σχηματιστεί σταλακτίτες!

 Δυστυχώς, η Συκιά έγινε γνωστή εξαιτίας ενός τραγικού συμβάντος στις 15 Ιουλίου του 1999, όπου ένα πυροσβεστικό όχημα που είχε σπεύσει για κατάσβεση πυρκαγιάς στην περιοχή, εξετράπη της πορείας του και έπεσε  μέσα στο βάραθρο με αποτέλεσμα το θάνατο δύο πυροσβεστών και το σοβαρό τραυματισμό ενός τρίτου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, από το βάραθρο απομακρύνθηκαν με τη βοήθεια γερανών μέταλλα συνολικού βάρους 2,5 τόνων, λάστιχα, πλαστικά και άλλα σκουπίδια.

Η Συκιά έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των σπηλαιολογικών κύκλων εξαιτίας της φυσιολογίας του αλλά και επειδή η πρόσβαση σε αυτή είναι εύκολη από ασφαλτοστρωμένο δρόμο, αποτελώντας πεδίο εκπαίδευσης και προπόνησης των μελών τους. 

Στην συνέχεια θα επισκεφθούμε το Σπήλαιο Νυμφόληπτου.

Το Σπήλαιο Νυμφολήπτου, γνωστό και ως Σπήλαιο Πανός και Σπήλαιο Αρχέδημου. Το σπήλαιο αποτελεί σημαντικό αρχαιολογικό χώρο καθώς στο εσωτερικό του είναι διακοσμημένο από το Θηραίο γλύπτη Αρχέδημο, του 5ου αιώνα π.Χ.. Το σπήλαιο στην αρχαιότητα ήταν ιερό των Νυμφών, του Απόλλωνα και του Πάνα. Στο σπήλαιο πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές το 1901 από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.

Το σπήλαιο βρίσκεται στο λόφο Κρεβάτι, σε υψόμετρο 260 μέτρων, στη βόρεια Βάρη, στις νότιες πλαγιές του Υμηττού.Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το μικρό σπήλαιο Συκιά. Η κύρια αίθουσα του σπηλαίου, με μήκος 26, πλάτος 23 και ύψος 10 μέτρα, ήταν το ιερό και στα τοιχώματα έχουν λαξευθεί σκαλοπάτια και ανάγλυφες παραστάσεις. Χωρίζεται από ένα τοίχο από σταλακτίτες σε δύο τμήματα.

Τα πρώτα ίχνη κατοίκησης στο σπήλαιο χρονολογούνται από τον 6ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με τις επιγραφές στο σπήλαιο, το σπήλαιο διαμορφώθηκε σε ιερό από το Θηραίο γλύπτη Αρχέδημο, ο οποίος το διακόσμησε και σκάλησε σκαλοπάτια, επιγραφές και ανάγλυφα, με πιο σημαντικό αυτό που τον απεικονίζει να κρατάει σμίλη και σφυρί και ένα ακέφαλο άγαλμα θεάς καθισμένη σε θρόνο. Στην παράσταση αυτή, ο Αρχέδημος απεικονίζει τον εαυτό του να φορά ένα τύπο ρούχου, που παραπέμπει άμεσα στη φουστανέλα. Έκτοτε το σπήλαιο αποτέλεσε χώρο λατρείας μέχρι τον 3ο αιώνα π.Χ., όταν και εγκαταλήφθηκε. .

Ο πρώτος που επισκέφθηκε το σπήλαιο ήταν ο περιηγητής Ρίτσαρντ Τσάντλερ το 1765 και από τότε το επισκέφθηκαν και άλλοι περιηγητές οι οποίοι πέρασαν από την Αττική, συμπεριλαμβανομένου του Λόρδου Βύρωνα.

Στο σπήλαιο διεξήχθηκαν τη περίοδο 1901-1902 ανασκαφές από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, με διευθυντή τον Τσαρλς Γουέλερ . Μέσα στο σπήλαιο ανακαλύφθηκαν εκατοντάδες λυχνάρια και ανάγλυφα, δύο από τα οποία εκτίθενται στη Συλλογή Γλυπτών του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

  Ω.Π 1,30  για την επίσκεψη των 2 σπηλαίων  

 Όσοι θέλουν  μπορούμε να συνεχίσουμε για το Σπήλαιο της Κακαβούλας ή Σαλιγκαριού. Ω.Π2 

  Σπήλαιο Κακαβούλας ή Κακοβούλας (ΑΣΜ 102)

 Βρίσκεται σε υψ. 280 μ. στη νότια πλαγιά του λόφου Κακαβούλα ( υψ. 412 μ. ), που είναι το ΝΔ αντέρεισμα της κορυφής Στραβαετός του Υμηττού. Η είσοδος του σπηλαίου είναι ένα άνοιγμα στην επιφάνεια του εδάφους και “βλέπει” ( στα νότια ) τη μέση ακριβώς του κόλπου της Βάρκιζας. Μια πτώση μέρους της οροφής, που εξωτερικά εμφανίζεται σαν ένα βούλιαγμα με διάμετρο 8 μ. δημιούργησε δύο εισόδους.

 Το σπήλαιο αποτελείται από ένα μεγάλο κατηφορικό θάλαμο  και στο κέντρο του υψώνονται 5 μεγάλες σταλακτικές κολώνες. Ένας δεύτερος θάλαμος στο βάθος του σπηλαίου καταλήγει  σε στενό κατηφορικό  ελικοειδές λαγούμι (σαλίγκαρος), Το συνολικό βάθος του σπηλαίου είναι 33 μ.

Σύνολο περίπου Ω.Π 3,5  περπάτημα σε χωματόδρομο. με ωραία θέα στην πίσω μεριά του Υμηττού.

Η κάθοδος στο σπήλαιο Σαλιγκαριού είναι δύσκολη , θα χρειαστούν σχοινιά.  Επιστροφή στην Ηλιούπολη.

 Δηλώσεις συμμετοχήε 2105224924-6957818001

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

Tags: